Een lied door de week

Geschreven door J. Wijnholds op . Geplaatst in Algemeen

 

 

 

 

Keuze en tekst: Door-Elske Cazemier

In de Vredesweek een lied over vrede. Hoe kan het anders? Een lied vol visioenen, een beeld van voeten met vleugels, dat zou handig zijn. Je kunt snel naar een plek waar je wilt zijn of naar een plek waar je geroepen wordt. Op normale wegen sta je nog wel eens te wachten, voor een rood stoplicht, in een file of de brug is open…Maar als je vleugels aan je voeten hebt, dan ben je er snel.
Een nieuwe tekst op een oud kerklied, dat deed Huub Oosterhuis vroeger veel vaker. Want dan konden de mensen het snel meezingen. En dat was de bedoeling.
Plekken waar ellende is, waar de aarde verschroeid is door de oorlog, waar mensen op de vlucht zijn geslagen, waar mensen elkaar haten, daar is vrede harder nodig dan ooit.
Vrede is zoveel meer dan het afwezig zijn van oorlog. Vrede, een droom, een beeld waarbij we allemaal iets voelen, of denken of zien. Waar we in rust zijn en waar we niets hoeven. Niet oppassen of iemand ons onterecht behandelt, of waar iemand ons bekijkt met een blik van: je bent niet goed, want je doet anders dan ik, jouw geloof bevalt me niet, jouw huidskleur, jouw overtuiging, jouw….vul zelf maar in.
Het laatste vers spreekt over dan zal ik zwaaien naar vreemden, dat is een mooi beeld voor vrede. Je hoeft niets met of voor die ander, je verwacht niets, ineens ziet iemand jou. Je groet elkaar en herkent een medemens.
Op zondag 27 september klinkt dit lied in de dienst. In vrede leven vraagt levenslange oefening. Met jezelf in vrede leven, niet langer lijden onder wat er tegen je gezegd is, of wat er gebeurde, of met je gedachten, je moet het blijven oefenen. We zijn allemaal anders, maar ook allemaal hetzelfde. En kunnen altijd weer opnieuw beginnen…

Komen ooit voeten mij gevleugeld

  1. Komen ooit voeten gevleugeld mij melden de vrede
    daalt over smeulende aarde de dauw van de vrede
    wordt ooit gehoord uit mensen-monden dat woord
    wij zullen rusten in vrede.
  1. Dan zal ik huilen en lachen en drinken en slapen;
    dromen van vluchten en doden en huivr’end ontwaken.
    Maar niemand vlucht, nergens alarm in de lucht,
    overal vrede geschapen.
  1. Dan zal ik zwaaien naar vreemden, zij zullen mij groeten.
    Wie was mijn vijand? Ik zal hem in vrede ontmoeten.
    Dan zal ik gaan waar nog geen wegen bestaan –
    vrede de weg voor mijn voeten.

(o.a. in Zangen van zoeken en zien (nr 443), door Huub Oosterhuis/ Bernard Huijbers)

Luister hier naar de melodie, die staat trouwens in het Liedboek 2013, bij lied 868, Lof zij de Heer, de almachtige koning der ere.