3 mei 2015 – Gedenken

Geschreven door J de Korte op . Geplaatst in Webdagboek Jan de Korte

‘Gij die geen naam vergeet, geen mens veracht,
laat niet de dood die alles scheidt en leeg maakt,
laat niet de tweede dood over ons komen.’

We hoorden het de cantorij vanmorgen zingen en we konden het meebidden. In deze dagen rond 4 en 5 mei zijn de namen, de gekende en de ongekende, nooit ver weg. Lodewijk Dros noemt er enkele in zijn sterke artikel in de bijlage ‘Vrij’ van Trouw van dit weekend. Van de gemeente die vanmorgen samenkwam in de Schepershof hebben velen, de meesten, de oorlog meegemaakt. Meerderen dragen de littekens mee, gaten geslagen in gezinnen, in gemeenschappen, in levens. ‘De tweede dood’, ik noemde het de dood van verlating, van eenzaamheid. Dat er niemand meer is die jou kent, jou kent in je vreugde en in je verdriet, jou kent in de gaten van je leven. We hoorden het lied verdergaan.

‘Voor allen die gekruisigd worden wees niet niemand,
wees hun toekomst ongezien.
Laat ons niet leeg en verloren en zonder uitzicht,
doe ons opengaan voor het visioen van vrede,
dat sinds mensenheugenis ons roept.’

‘Wees niet niemand’, wees wel iemand, wees toekomst, wees uitzicht, wees visioen. Lodewijk Dros waarschuwt voor de teloorgang van het onderscheid tussen goed en fout. Dat onderscheid is geen waterdichte scheiding, zegt hij, maar we moeten blijven onderscheiden tussen daders en slachtoffers. Niet om mensen voor eeuwig in een bepaalde hoek te zetten, maar om te blijven weten waar het om ging en waar het om gaat. Gedenken is keuzes maken, is zelf ergens voor staan. Desnoods in je eentje de namen blijven noemen, in verbondenheid, met jezelf, met de ander, met de natuur, met God. Zoals de cantor het vanmorgen in zijn eentje zong.

‘Gedenk uw mensen, dat zij niet vergeefs geboren zijn.’