Maandag 22 september 2014 – Les Murray

Geschreven door J de Korte op . Geplaatst in Webdagboek Jan de Korte

Les MurrayWe lazen met een groep gemeenteleden een avond gedichten van de Australische dichter Les Murray, ik schreef eerder over hem op 7 april. Verhalende gedichten, soms heel lang. We lazen ook een aantal kortere gedichten van hem, zoals onderstaand ‘Verzwegen hulde’. Een mooi voorbeeld van zijn prachtige beelden en zijn scherpe waarneming. Het verdriet van een kind een dag kwijt te zijn. Het zou profetisch geweest kunnen zijn, een voorbode voor iets in zijn latere leven, zegt de dichter. Op een dag wakker worden en merken dat je hele leven of een deel daarvan onbewust voorbij is gegaan, dat je voornamelijk geslapen hebt. Maar de ‘jij’ heeft dat voorkomen, de geliefde, die hij met dit gedicht huldigt. Wat breder gezegd: het is de liefde, de gemeenschap, het contact, alles wat je tegemoet komt, waardoor je steeds weer tot bewustzijn komt, waardoor je weet dat je leeft. Zover kwamen we op de poëzieavond, lees het gedicht zelf, mijmer verder en laat je wekken.

Verzwegen hulde

Na een zilveren zomer van plensbuien
versteende de herfst als cementpoeder
in een papieren zak. Gazons knisterden
maar de kraan van de tijd bleef druppelen.

De velden lagen er leeg bij, als op die avond
in mijn vroegste kindertijd, toen de zon
in het westen opkwam,
rond en laaiend als de deur van een smeltoven,

en ik wakker werd, nadat ik ziek was geweest.
Toen ik hoorde dat ik aan een stuk door
sinds de ochtend had geslapen
snikte ik het uit om die verloren dag,

mijn hele verrukkelijke dag. Zonder jou
zou dat misschien profetisch zijn geweest.