Liturgische schikkingen

Regelmatig wordt bij het thema van een bepaalde zondag of van een reeks zondagen met behulp van bloemen en andere materialen een liturgische schikking gemaakt, die een plaats krijgt in de dienst en daarin ook vaak een rol speelt.

Belangstelling voor deze vorm van kerkelijke activiteit? Meld het per email. Kijk ook eens op de site over liturgisch bloemschikken.

Een overzicht van de actuele liturgische schikkingen vindt u hieronder:

Schikking kerst 2018

De krans, een cirkel kent geen begin en geen eind,zij is het teken voor de eeuwigheid maar ook voor het leven dat doorgaat, Licht dat blijft, al kan dat Licht soms verborgen zijn. De krans wordt gevuld met witte bloemen. In de glazen pot glinsterende kerstballen met licht. Op deze kerstochtend zien we hoe alles licht is geworden. Het Kind dat we verwachten is geboren, God is komen wonen onder de mensen.


Schikking vierde advent 2018

De krans, een cirkel kent geen begin en geen eind, zij is het teken voor de eeuwigheid maar ook voor het leven dat doorgaat,
Licht dat blijft, al kan dat Licht verborgen zijn.
In de krans worden twaalf lelies gestoken. Zij staan voor standvastigheid en trouw en voor de 144.000 die van de aarde zijn vrijgekocht. Het getal staat voor de volmaakte voltalligheid: twaalf keer twaalf keer duizend.
De symbolische betekenis van de lelie is reinheid en zuiverheid. Tussen de lelies zien we klimop-trouw die blijft- en gipskruid dat de grote hoeveelheid aangeeft.


Schikking derde advent 2018

De krans, een cirkel kent geen begin en geen eind, zij is het teken voor de eeuwigheid maar ook voor het leven dat doorgaat,
Licht dat blijft, al kan dat Licht verborgen zijn. De krans wordt in twee delen verdeeld. De ene helft wordt gevuld met zachte en lichte bloemen, de andere met donkere en stekelige. De lichte zijn hoger dan de donkere en buigen er als het ware overheen om uit te beelden dat het licht het wint.


Schikking tweede advent 2018

De krans, een cirkel kent geen begin en geen eind, zij is het teken voor de eeuwigheid maar ook voor het leven dat doorgaat, Licht dat blijft, al kan dat Licht verborgen zijn. Midden in de krans een wolk van stroken tule. Door die tule zijn de kleuren van de regenboog gevlochten.
De wolk is gevuld met bloemen van allerlei kleuren.


Schikking eerste advent 2018

De krans, een cirkel kent geen begin en geen eind, zij is het teken
voor de eeuwigheid maar ook voor het leven dat doorgaat,
Licht dat blijft, al kan dat Licht verborgen zijn.
De krans wordt gevuld met witte rechtopstaande calla’s. Deze witte
bloemen staan voor de gebeden. De betekenis van de bloem is
zuiverheid, sympathie en schoonheid. Het is daarbij ook een hele
sterke bloem.
De ondergrond is een paars kleed. De glazen pot is gevuld met goudkleurige ballen
die verwijzen naar het goud van de wierookschaal en het gouden altaar.


Schikking bij de laatste zondag van het kerkelijk jaar 25 november 2018

Basissymbool: krans

De cirkel kent geen begin en geen eind, zij is het teken voor de eeuwigheid maar ook voor het leven dat doorgaat,
Licht dat blijft, al kan dat Licht verborgen zijn.
In de lezingen uit het boek Openbaring horen we hoe het Licht steeds weer doorbreekt, overwint,
ondanks alle donker en verschrikkingen.
In de Advent leven we vanuit de verwachting dat God aan het Licht komt in het Kind ons geboren.

 

Informatie bij de schikking,

Onderin het glas met het Licht dat er is en blijft. Daarboven de krans die de doorgaande cyclus van  het leven van onze medemensen weergeeft. In de krans enkele Eucalyptus bladeren die vanwege hun geur het mystieke aanduiden, een geestelijke kracht die mensen aan elkaar verbindt. Aan het begin van onze levensloop (de druiventak) de witte Orchideeën die staan voor de inspiratie en kracht die we meekrijgen voor ons leven vanuit het Licht. De levensloop is gekromd en maakt soms een doodlopende keuze. Al gaande ontstaat er een levensloop die de richting zoekt van het Paaslicht (de Paaskaars). Op zoek naar nabijheid en verbondenheid in liefde en vrede.


Koester de namen

Met de namen koesteren we onze mensen, de mensen die ons lief waren en die we missen. Zo gaan ze mee met ons, beseffen we dat wij niet zonder hen zijn, dat hun verhaal ons leven is. In de Bijbel worden ook steeds weer de namen genoemd van hen die ons voorgingen, gekend in hun lichte en donkere kanten en zo deel van het leven van de toekomst.

In de schikking zien we een stam van een vlierstruik, met daarop twee arrangementen. De stam is getordeerd, gedraaid. De stam probeerde zo de wind en het gewicht van de takken op te vangen. De twee arrangementen zijn door de stam met elkaar verbonden. We zien zaaddozen en bloemenhoofdjes. De belofte van nieuw leven. Vanuit het donker wordt het lichter en komen we uit bij de paaskaars.